Δευτέρα, 7 Ιουλίου 2014

15 αυγούστου 1974 ΕΤΣΙ ΤΑ ΞΕΧΑΣΑΜΕ ΟΛΑ...

15 αυγούστου 1974
ΕΤΣΙ ΤΑ ΞΕΧΑΣΑΜΕ ΟΛΑ...
Χτύπησε και τρίτος συναγερμός.
Τρέξαμε στα ορύγματα.
Σιωπή δεν ακουγονταν τιποτα.
Μόνο οι καρδιές μας χτυπάγανε θεότρελλα.
Νύχτα ο φόβος στις καρδιές μας .
Περιμέναμε .....
Εκεί που καθόμουνα δίπλα μου ο μακαρίτης ο Ανδρέας να θέλει τσιγάρο.
Αντε ρέ που θα καπνίσεις ...
μου λέει κατι ακαταληπτο που έμοιαζε με ψαλωδια

"οτε κατήλθες ..."


ηταν η γιορτή της ΠΑΝΑΓΙΑΣ

και εμείς περιμέναμε επίσκεψη απ' τη  τύχη μας.




Πέμπτη, 21 Μαρτίου 2013

ΔΙΚΑΣΤΗΣ: Απάντηση - Πρόταση στον Υπουργό Οικονομικών Κ. Στο...

ΔΙΚΑΣΤΗΣ: Απάντηση - Πρόταση στον Υπουργό Οικονομικών Κ. Στο...: ** Του Θεόδωρου Ασημακόπουλου, Προέδρου Εφετών στο Διοικητικό Εφετείο Πειραιά.         Κατανοώ και συμμερίζομαι την αγωνία του Υπουργ...

Παρασκευή, 15 Φεβρουαρίου 2013

Σάββατο, 9 Απριλίου 2011

EΞΩ ΟΙ ΚΛΕΦΤΕΣ ΕΞΩ ΟΙ ΛΩΠΟΔΥΤΕΣ ΜΑΙΜΟΥ ΣΥΝΤΑΞΕΙΣ ΤΟΥ ΟΓΑ Ο ΚΥΡΙΟΣ ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑΣ ΔΕΝ ΑΚΟΥΣΕ ΤΙΠΟΤΕ?

EΞΩ ΟΙ ΚΛΕΦΤΕΣ ΕΞΩ ΟΙ ΛΩΠΟΔΥΤΕΣ
ΜΑΙΜΟΥ ΣΥΝΤΑΞΕΙΣ ΤΟΥ ΟΓΑ Ο ΚΥΡΙΟΣ ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑΣ ΔΕΝ ΑΚΟΥΣΕ ΤΙΠΟΤΕ?
Η Διοίκηση του Οργανισμού Γεωργικών Ασφαλίσεων φαίνεται ότι, επιτέλους, αποφάσισε -έστω και πολύ αργά – να δώσει τέρμα στο σοβαρότατο θέμα των Βορειοηπειρωτών… «μαϊμού», συνταξιούχων του Οργανισμού.

Σύμφωνα με έγκυρες πληροφορίες, μεγάλος αριθμός Αλβανών πολιτών, με τη βοήθεια επίορκων οργάνων της Τοπικής Αυτοδιοίκησης -και ασφαλώς με το αζημίωτο (!)- «βαφτίστηκαν» Βορειοηπειρώτες και εδώ και πολλά χρόνια συνταξιοδοτούνται από τον ΟΓΑ!

Ναι, από τις ασφαλιστικές εισφορές των Ελλήνων αγροτών! «Χαίρε βάθος αμέτρητον», λένε οι γνωρίζοντες, λόγω υπηρεσιακής θέσης, στον Οργανισμό!

Δευτέρα, 28 Μαρτίου 2011

ΤΟ ΑΤΙΜΟ ΓΕΝΟΣ ΤΩΝ ΠΕΛΑΤΩΝ

 Ήταν τρεις το μεσημέρι, γύρισα στο σπίτι στου Ζωγράφου  με υψηλό πυρετό από ουρολοίμωξη που είχα «εισπράξει» στις Βρυξέλλες, κανείς ποιος άλλωστε να με περιμένει δεν υπήρχε κανείς ούτε φαγητό ,ούτε τίποτε  ,όχι είχα ένα καραφάκι ούζο ένα ψωμί που μου είχαν κάνει δώρο και λαδάκι. Καλός νοικοκύρης είμαι σκέφτηκα ,που είσαι δάσκαλε (είχε «φύγει» πριν ένα εξάμηνο πριν το Ιουλη του 1994 .Την ώρα που μονάχος μου “έριχνα” μια ένεση “garamysin”, κτύπησε το τηλέφωνο, είπα έχω ψηλό πυρετό ανένδοτος ο πελάτης απαιτητικός: έλα τώρα στο Γραφείο «τσακώθηκα με την γυναίκα μου, σε πληρώνω» (σαν να μιλούσε σε πουτάνα).
Έκλεισα βίαια το τηλέφωνο άρπαξα το πακέτο ΜΑΛΒΟΡΟ τα τσιγάρα μου και βγήκα στη βροχή με το πουκάμισο «Άει γαμήσου» μονολογούσα και περπατούσα σκυφτός αδιαφορώντας για το ρούχο μου που βρεχόταν, για τους περαστικούς που τον κοιτούσαν περίεργα, για τους οδηγούς που τον έβριζαν και κορνάριζαν καθώς διέσχιζα τους δρόμους χωρίς να ελέγχω τα φανάρια «Άει γαμήσου για τύχη» η οργή μου αντί να ξεπλένεται γινόταν ένα με το μούτρο μου,τα γυαλια μου μυωπιας ειχαν γεμίσει νερα και δεν έβλεπα μπροστά μου,το πρόσωπο κατακόκκινο έτσι είχαν αλλάξει τα χαρακτηριστικά μου, αγριεύοντας τη φάτσα μου, κάνοντας τις μανάδες που κρατούσαν μικρά παιδιά να τα τραβάνε προς το μέρος τους προστατευτικά.

Τίποτα δεν έβλεπα. Τίποτα δεν καταλάβαινα. Ούτε καν τους λόγους  που με είχαν κάνει έξαλλο ,ένοιωθα μόνος, προδομένος, προσβεβλημένος από αυτό που ο δάσκαλος μου στην  δικηγορία είχε πει «να προσέχεις το άτιμο γένος των πελατών»
Τελευταίως,μετα 16 ετη  το ίδιο «γένος» για μια αλλη υπόθεση με παρέπεμψε σ’ ένα ιδιότυπο «δικαστήριο» από ένα συνταξιούχο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟ του ΑΠ,που αγνοούσε το θέμα αλλά ηλθε να με κρίνει…
Ουστ ρε…